Βήττας: Πρωθυπουργός σε απελπισία…

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

 

Είναι εμφανές, πως ο Πρωθυπουργός προεκλογικά, είτε ζούσε σε δικό του κόσμο, είτε προσποιούνταν ότι ζούσε δικό του κόσμο. Επιχειρηματολογούσε ότι εκπροσωπούσε την Ελλάδα των πολλών, ( αλλά με πούρα και κότερα για τον ίδιο), είχε οξύτατες αντιπαραθέσεις πέραν ακόμη και των ακραίων δικών του ορίων, που ούτως ή άλλως έχουν κάνει την Βουλή καφενείο λιμανιού, και υποτίμησε συνειδητά τον αντίπαλο. Αυτή η εκτός πραγματικότητας συμπεριφορά, είχε παρόλα αυτά για τον ίδιο μια βάση. Όταν κερδίζεις εκλογές σε ευρωπαϊκό κράτος και πείθεις τον κόσμο να βγει από την Ευρώπη, ενώ είσαι περιθωριοποιημένος από παντού, σε διαρκή περιφρόνηση, και με κλειστές τράπεζες στην χώρα σου, σου δίνει πλέον την εντύπωση, ότι μπορείς να κάνεις πολιτικά τα πάντα. Να τάξεις τα πάντα, να κοροϊδέψεις για τα πάντα, να προσποιείσαι για τα πάντα. Βρίσκεσαι σε νομιζόμενη- κατά την άποψή σου- ασυλία και η έπαρση και η αλαζονεία είναι κοντά σου, μάλλον θα τις συναντήσεις, αλλά είναι και κακοί σύμβουλοι, όταν τις συναντήσεις.

Στον κόσμο του 2019, δεν μπορεί να ισχύσει πια η παραπληροφόρηση, που μπορούσε να υπάρξει το 1980, στην Ανατολική Γερμανία. Η κρατική τηλεόραση, μεταβλήθηκε σε κακέκτυπη Pravda του 1975, αλλά η αντίδραση του πολίτη, ήταν πολύ απλή για κάποιον που ζει το έτος 2019. Σταμάτησε να βλέπει ΕΡΤ, καθώς είχε δεκάδες εναλλακτικές πληροφόρησης. Έτσι η ΕΡΤ όσο και να πάλευε να κάνει το άσπρο μαύρο, υπήρχαν πολλές άλλες αξιόπιστες εναλλακτικές για να δείχνουν, ότι το άσπρο είναι πράγματι άσπρο. Η κυβέρνηση νόμιζε, ότι το κρατικό κανάλι ήταν το μονοπώλιο που ίσχυε στο καθεστώς Τσαουσέσκου, αλλά ήταν ουτοπικό να νομίσει θα το καταφέρει σαράντα χρόνια μετά.

Ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του, πίστευε πραγματικά, ότι το ακατάπαυστο «δεν είναι αυτό που νομίζεις» μπορεί να πιάνει πάντα, ο λαός είναι με ευκολία απλό υποχείριο ενός φθηνού λαϊκιστή και κυρίως, ότι εύκολα μπορείς να τον αγοράσεις με ψίχουλα. Δράττομαι της ευκαιρίας να αναφέρω, ώς ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, τον ΟΑΣΘ της Θεσσαλονίκης. Εάν θα διαβάσετε τις ανακοινώσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, θα πιστέψετε ότι υπάρχει πλέον υπερσύγχρονος στόλος εκατοντάδων λεωφορείων και όλα δουλεύουν ρολόι. Η αλήθεια είναι, ότι δεν κυκλοφορεί σχεδόν τίποτε πια σε λεωφορεία, οι μετακινούμενοι με το μέσο αυτό είναι μορφές ηρωικές αργόσχολων, που δεν τους νοιάζει το πότε θα εκτελεστεί το δρομολόγιο, και ο κόσμος βρήκε λύση στα χιλιάδες πατίνια και τα ταξί. Πόσο εύκολα άραγε μπορούν οι ανακοινώσεις να χτυπήσουν την αλήθεια; Πίστευε όμως ειλικρινά ο Πρωθυπουργός, ότι το να αγοράσει και να εκβιάζει με ψίχουλα τον κόσμο, θα του έδινε την νέα εντολή. Φυσικά σημαντικό λάθος του, ήταν και η υποτίμηση του Μητσοτάκη και του επιτελείου του. Η σχεδόν εμμονική του επιχειρηματολογία στο παρελθόν της οικογένειάς του, αλλά και η εξόφθαλμή απόπειρα χειραγώγησης της δικαιοσύνης σε βαθμό που και καπνός να υπάρχει έφθασε ο κόσμος να πιστεύει οτι την φωτιά την έβαλε το ίδιος, δεν του «βγήκαν», πολιτικά. Πίστευε όμως ότι με ευκολία θα δουλέψουν ώς εργαλεία, ίσως προϊόν παλαιάς αυταπάτης που συνεχίζεται ακόμη.

Το αποτέλεσμα των εκλογών τoν θόλωσε. Η βεβαιότητα που είχε, ότι είναι ο ένας και μοναδικός ηγέτης, ενώ ο αντίπαλος είναι ακόμη ένα παιδάκι από πορφυρογέννητη κούνια, τον νίκησε, ήταν κάτι που τον πίεσε πολύ, δεν του άρεσε. Δεν το περίμενε. Ο πολιτικός αφανισμός του τέως συνεργάτη Καμμένου, τον άφηνε μόνο του. Εκεί λοιπόν άρχισε τις κινήσεις σε απελπισία. Να θυμίσω ότι υπό τέτοια πολιτική πίεση δεν βρέθηκε ποτέ ο Πρωθυπουργός. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ..

Καταρχήν προκήρυξε εκλογές χωρίς κανένα λόγο. Προφανώς το να αναφέρει, ότι δεν είχε την αρχική λαϊκή εντολή, λίγο ενδιαφέρει και κανείς δεν τον πίστεψε. Ο αγωνιστής αρχηγός που σέβεται τον λαό και την γνώμη του, ως σενάριο προ πολλού είναι γνωστό στον κόσμο, ότι δεν υφίσταται. Η σχεδόν αγενής υποτίμηση των συλλαλητηρίων για την Μακεδονία και οι ύβρεις προς τους συμμετέχοντες, δεν δείχνουν άνθρωπο που θα αντιλαμβανόταν την λαϊκή οργή. Συνεπώς το επιχείρημα δεν έπεισε ούτε τον ίδιο. Αλλά ακόμη και εκεί ήταν χρονικά ασυνεπής σε ό,τι εξήγγειλε. Στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ανέφερε ότι ήθελε ηρεμία στην οικονομία που θα μπορούσε να υποστεί βλάβη, από την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ούτε κι εκεί έπεισε. Ο πρώτος λόγος είναι, ότι οι προεκλογικές παροχές, με την Κομισιόν να φωνάζει για «τρύπα στο πρόγραμμα», δείχνουν ότι ελάχιστα τον νοιάζει η οικονομία. Ο δεύτερος, ότι μετά την συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον προβληματισμό του, εξήγγειλε νέες παροχές δύο δισεκατομμυρίων Ευρώ! Προφανώς, αυτή την εσχατη προσπάθεια εξαγοράς του ψηφοφόρου την κάνει μόνο ένας απελπισμένος. Το κακό είναι, ότι φαίνεται ευχερώς.

Όμως ο Πρωθυπουργός, που να σημειωθεί και πάλι, ότι ουδέποτε ξαναβρέθηκε στο πραγματικό πολιτικό καναβάτσο, δίνει πλέον την εντύπωση του απελπισμένου που υποχωρεί άτακτα, με μόνο του σκοπό να εξασφαλίσει ό,τι μπορεί για ημέτερους. Όλοι περιμένουν στωικά την ήττα και προσπαθούν να είναι μικρότερη. Αλλά όταν η διαφορά αυξηθεί, ο απελπισμένος σήμερα, θα έχει και κάτι άλλο. Την αμφισβήτηση. Όχι από τα παλιά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ….αλλά από τους νέους που έκανε εισαγωγή από το ΠΑΣΟΚ…και τότε θα γελάσουμε, πραγματικά και απελπισμένα…

-Ο Γιώργος Βήτας είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και θεολόγος με μεταπτυχιακή ειδίκευση στην Θρησκειολογία, george@vitas.gr

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More