Bήτας: Διαγραφόμαστε ως ιστορία

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Υποθέστε ότι ευρισκόμαστε στο έτος 2119. Τότε, συγγράφεται η ιστορία για τον προηγούμενο αιώνα και αν το κράτος μας βρίσκεται ακόμη σε ύπαρξη, θα γίνονται εκτιμήσεις των γεγονότων ,που ήταν καθοριστικά και ήταν πράγματι σημαντικά για την εποχή που ζούμε. Δεν θα ενδιαφέρει κανέναν, εάν ο εκάστοτε Πρωθυπουργός είπε ό,τι είπε προεκλογικά, για να εκλεγεί. Ούτε ενδιαφέρει τον ιστορικό, το τι θα πει ο καθένας από όσους ετοιμάζονται να εκλεγούν. Δεν θα νοιάζει ιστορικά κανέναν, πιθανόν ουδείς εκ των υφισταμένων πολιτικών .

Το πιθανότερο είναι ότι θα απέχει ο ιστορικός και από την ίδια την αναφορά, της κάποτε βιολογικής τους υπάρξεως. Για τα συγκεκριμένα πέντε χρόνια ο ιστορικός θα σταθεί στο ότι κάποτε έκλεισαν οι τράπεζες ως δείγμα απόλυτης οικονομικής κατάρρευσης. Ότι πήρε δέκα χρόνια στην χώρα, να αποφασίσει ότι ο λαϊκισμός της προστασίας της πρώτης κατοικίας δεν έχει μελλοντική υπόσταση και προκαλεί ζημία, και είτε αυτό οδήγησε στο να καταρρεύσει ολοκληρωτικά το σύμπαν , είτε ότι με μεγάλη καθυστέρηση αποφάσισαν κάποιοι να σώσουν το τραπεζικό σύστημα. Θα ενδιαφέρει η μεγάλη εικόνα.

Θα αναφέρει ο ιστορικός του μέλλοντος, ότι κάποτε έγιναν στην χώρα ιδιωτικά πανεπιστήμια και μακροπρόθεσμα θα αναφέρει, ότι πέρασε ένα μεγάλο σόκ το Δημόσιο πανεπιστήμιο εν γένει, αφού έφυγαν οι περισσότεροι καθηγητές προς αυτά.

Αυτό φυσικά, όταν συμβεί ως γεγονός. Τίποτε δεν θα αναφέρει για ολόκληρη την υπόλοιπη κουβέντα, μέχρι να συμβεί. Θα αναφέρει ο ιστορικός, ότι η εμμονή στη μη διδασκαλία της Αρχαίας γλώσσα εξαφάνισε τελικώς τα Ελληνικά. Σε τριάντα ή σε πενήντα χρόνια από σήμερα. Αυτό θα γράψει. Το γεγονός.

Δεν θα απασχολεί σε μια παγκόσμια κοινωνία, το ότι έφυγε κόσμος για εργασία στο εξωτερικό. Θα επιμετρήσει όμως, τη ζημία που έκανε η εισβολή άλλων πληθυσμών από το εξωτερικό. Θα αναφέρει ο ιστορικός, το ότι η χώρα συρρικνώθηκε, γιατί οι Έλληνες δεν έκαναν παιδιά, θα αναφέρει ότι κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με αυτό, θα μιλά για το ότι στα τριάντα επόμενα χρόνια ,αυτό οδήγησε στο να μη διδάσκεται η Ελληνική στον πληθυσμό και ότι τα αγγλικά θα είναι πλέον η επίσημη, ή μια από τις επίσημες γλώσσες.

Ίσως ασχοληθούν με το αεροδρόμιο του Καστελίου, που αλλάζει τους κανόνες μεταφοράς στη χώρα, ίσως στον μακροπρόθεσμο και αργό χρονικά εκσυγχρονισμό γενικότερα που είδε σε υποδομές. Ίσως τέλος αναφερθεί, ως έργο υποδομής, στο Μετρό της Θεσσαλονίκης, αλλά όταν αυτό φθάσει ώς το αεροδρόμιο, αλλά όχι τώρα. Ενδιαφέρει η μεγάλη και η ολοκληρωμένη εικόνα και όχι κάτι αποσπασματικό.

Δεν θα ασχοληθεί καθόλου με τη Βόρεια Μακεδονία. Αν κάποιος από τους δύο καταλάβει κάποτε στο μέλλον το έδαφος της άλλης χώρας, θα ασχοληθεί ιστορικά. Αν μεταβάλει σύνορα. Αλλιώς δεν θα κάνει ούτε αυτό, πέραν της χρονικής αναφοράς της αναγνώρισης.

Δεν θα ενδιαφέρουν τον ιστορικό τα ρούχα σας, οι εφήμεροι τραγουδιστές σας, ή οι επώνυμοι της χώρας. Ιστορικά οι επώνυμοι αυτοί, είναι ανώνυμοι για την ιστορία. Μόνο ο τεράστιος Θεοδωράκης θα ακούγεται από του σημερινούς, ο Λάτσης, ο Παπαγεωργίου, ή η προσφάτως θανούσα Γουλανδρή και κάποιοι που ασφαλώς ξεχνώ αλλά δεν αδικώ, με ό,τι αφήσανε στη χώρα. Εννοώ για τα 50 χρόνια που βαρύνω την γη αυτή με την παρουσία μου.

Ο ιστορικός δεν θα ασχοληθεί με την μικρότητά μας. Δεν θα ασχοληθεί με τα καθημερινά κουτσομπολιά, με την ανακίνηση του βάλτου που ζούμε. Θα ασχοληθεί με τα μεγάλα, με το όραμα μας, με ό,τι σχεδιάσαμε και ο,τι μεγάλο και σπουδαίο ονειρευόμαστε για το μέλλον. Αν εσείς βρίσκετε ότι δεν πράττουμε κάτι τέτοιο, τότε υποθέτω ότι κανείς δεν θα ασχοληθεί μαζί μας στο μέλλον. Εμείς που ως έθνος γράψαμε ιστορία, παλεύουμε να μας διαγράψουμε από αυτήν. Με μεγάλη επιτυχία.

Ο Γιώργος Βήτας είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και θεολόγος με μεταπτυχιακή ειδίκευση στην Θρησκειολογία, george@vitas.gr

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More